سلام عشق من... آقا بعد از مطلبی که تو مشهدت نوشتم به خودم قول داده بودم اگه بتونم اینجا مطلب نزارم تا سفر بعدی مشهد..ولی نتونستم دلتنگیم به استخون رسیده دلم بهونتو گرفته بگو چه چاره کنم؟؟؟؟ کدوم خیابون بیام که تهش گنبد خوشگلت پیدا باشه؟؟از کدوم راه بیام که نصف شبی نترسم و زود برسم بهت؟؟آخ آقا کاش بد

سلام امیدم سلام آقا،سلام دلخوشیم هربار که اینجا مطلب میزارم بعدش با خودم میگم دیگه اینجا مطلب نمیزارم تا طلبیده بشم امانمیشه..نمیشه پا رو دلتنگیام بزارم دلم بهونه میگیره و فقط اینجا نوشتن حالمو عوض میکنه،آقا؟؟؟؟به آخر سال داریم نزدیک میشیم و من هنوز حسرت اینو دارم که یه سال تحویل رو به گنبد طلا باش

سلام همیشه و هنوز قلبم سلام آقام سلام مهربون با تاخییر سال نو مبارک..خوش گذشته با مهمانای نوروزت؟ این تحویل سال هم ازم دریغ کردی که سالمو باهات شروع کنم،چقد غبطه خوردم به حالا مجاورا و مهمانای حریمت چقدر دلم به حال خودم سوخت که لحظه تحویل سال بینمون فرسنگها راه بود و من چقد بیقرار آقا؟؟عادت همیشه ی

سلام عشق راه دورم سلام آقام،من فدای دل غمدیدت یتیم شدنت تسلیت میگم سرت سلامت آقا جون این چند روز اخیر عزیزای دلم اومدن پابوست کُلی دلبری کردم و از پشت خط باهات حرف زدم و بعد از قطع شدن هم بازم باهات درد و دل کردم دیروزم که دوست گلم تماس گرفت و گوشی سمت گنبد قشنگت گرفت و من در گوشی بهت گفتم که دلگشای

سلام ماه شبهای تارم آقا زود زود دلم برات تنگ میشه و خودت بهتر میدونی در روز چقد بهت فکر میکنم..به رویای همیشگیم مجاور شدن که نگو و نپرس ببخش آقا حرفای تکراریم شاید برات خسته کننده باشه ولی دلم تنگه دستم به جایی بند نیست فقط اینجا نوشتن میتونه منو آروم کنه هرچند که خیلی چیزا رو نمیشه گفت آقا دلم لبخن

سلام آقام دلتنگم و دارم با دلم کلنجار میرم که چرا دورم ازت چرا این همه فاصله چرا نمیتونم با یه اراده بیام کنج حرمت بشینم و باهات خلوت کنم چرا ماه رمضان حرمت سهم من نیست چرا آقا؟؟؟؟میشه با دستای مهربونت اشکای دلتنگیمو خشک کنی رو صورتم؟میشه یه سقف بهم بدی تو مشهدت؟میشه این حرفایی که میزنمو فکر کنی از